Wizyta po porodzie i połogu u fizjoterapeuty. Jak przebiega, kiedy się udać i dlaczego każdy powinien z niej skorzystać?

Wizyta po porodzie i połogu u fizjoterapeuty. Jak przebiega, kiedy się udać i dlaczego każdy powinien z niej skorzystać?

Po porodzie kobiety powinny skorzystać nie tylko z konsultacji ginekologicznej, ale także z wizyty u fizjoterapeuty uroginekologicznego.

Fizjoterapeuta uroginekologiczny – kim jest i czym się zajmuje?

Fizjoterapeuta uroginekologiczny, to specjalista, który po ukończeniu 5-letnich studiów z zakresu fizjoterapii, odbywa wiele szkoleń specjalistycznych w zakresie terapii w ginekologii, urologii, proktologii. Ta specjalizacja skupia się na leczeniu dysfunkcji związanych z rejonem miednicy. Dolegliwości, które można wyleczyć także dzięki terapii uroginekologicznej dotyczą układu moczowego, rozrodczego, jak i pokarmowego, zarówno u kobiet, jak i mężczyzn.

Jak wygląda wizyta u fizjoterapeuty uroginekologicznego?

W trakcie konsultacji fizjoterapeutycznej po porodzie najpierw przeprowadzany jest szczegółowy wywiad, ze szczególnym uwzględnieniem przebiegu ciąży oraz porodu. Następnie wykonywane jest badanie, w którego skład wchodzi min.: badanie postawy, ustawienia miednicy, klatki piersiowej, palpacja powłok brzusznych, diagnostyka pod kątem rozejścia mięśni prostych brzucha, ale i badanie per vaginam (przezpochwowe) lub ewentualnie per rectum (przez odbyt). Podczas badania dna miednicy przede wszystkim należy ocenić uczucie w tym rejonie, występowanie blizn, odruchy ze strony mięśni dna miednicy w czasie kaszlu, parcia a także ich skurcz i możliwość relaksacji. Przy pomocy wziernika sprawdza się także, czy nie doszło do obniżenia narządów miednicy mniejszej, czyli pęcherza, macicy, odbytnicy.

Badanie fizjoterapeutyczne a badanie ginekologiczne

Badanie fizjoterapeuty uroginekologicznego różni się od badania lekarskiego, gdyż fizjoterapeuta zajmuję się zaburzeniami funkcjonalnymi i głównie określa kondycję aparatu mięśniowo- powięziowego w rejonie dna miednicy. Ocena odbywa się według określonych standardów. A samo badanie odbywa się w intymnej i bezpiecznej atmosferze. Testowanie manualne warto poszerzyć o badanie aparaturowe sEMG lub USG.

Relaksyna - hormon oddziaływujący na ciało kobiety w ciąży i po porodzie ułatwiający fizjoterapię

Na ciało kobiety w okresie połogu oddziałują relaksyny. Są to hormony, które przyczyniają się do rozluźnienia tkanek miękkich, szczególnie w rejonie miednicy, przygotowując ciało do porodu. Dzięki ich wpływowi ciało nadal pozostaje podatne na zmiany. Dlatego warto wdrożyć już na tym etapie odpowiednią terapię, delikatne ćwiczenia, a także edukację w zakresie prawidłowej ergonomii w czasie codziennych czynności. Opieka nad maluchem jest bardzo wymagająca, a niewłaściwe zachowania mogą utrudniać regenerację połogową. Zatem warto taką wizytę odbyć jeszcze przed zakończeniem połogu, najlepiej między 4 a 6 tygodniem. Oczywiście należy uwzględnić swoje samopoczucie i możliwości wyjścia, ale nie powinno się zwlekać z wizytą u fizjoterapeuty.

Terapia uroginekologiczna w połogu

Kobiety w okresie okołoporodowym narażone są na występowanie takich dolegliwości jak: rozstęp mięśni prostych brzucha, nietrzymanie moczu, stolca, czy gazów, a także zaburzenia statyki narządów rodnych. Dzięki wczesnej diagnostyce oraz wdrożeniu terapii uroginekologicznej i działań prewencyjnych — takich jak zmiana nawyków, korekcja postawy, praca nad wzorcem oddechowym czy odpowiednio dobrane ćwiczenia — istnieje duża szansa na skuteczne wyleczenie dysfunkcji. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek zaburzeń, terapia uroginekologiczna powinna być indywidualnie dopasowana na podstawie wcześniejszego badania. oraz Nie oznacza to jednak, że nie doszło do uszkodzeń w obrębie więzadeł, czy mięśni dna miednicy, które ujawnią się później. Podjęcie działań we wczesnym okresie poporodowym przyśpiesza powrót do formy i umożliwia szybsze podjęcie wcześniejszych aktywności fizycznych.

Menopauza po ciąży i porodzie

Nie każda kobieta po porodzie cierpi na wspomniane wyżej dolegliwości. Nie oznacza to jednak, że nie doszło do uszkodzeń w obrębie więzadeł czy mięśni dna miednicy, które ujawnią się później. W okresie ciąży, ale przede wszystkim podczas samego porodu, dochodzi do osłabienia struktur brzucha i dna miednicy. Dlatego należy wdrożyć odpowiednie działania, by wzmocnić przeciążone tkanki. Obciążenia mogą narastać wraz z kolejnymi ciążami, zbyt intensywnymi treningami, a nadal nie muszą dawać widocznych objawów w postaci dolegliwości uroginekologicznych. Natomiast w okresie menopauzy, kiedy poziom estrogenów drastycznie spada, wcześniejsze zaniedbania mogą dać o sobie znać. Brak tych hormonów odbija się na strukturze tkanek łącznych, takich jak więzadła, czy powięzi w obrębie miednicy. Stają się one mniej elastyczne, bardziej kruche, a więc i bardziej podatne na obciążenia. Dlatego wtedy dopiero mogą pojawić się pierwsze objawy nietrzymania moczu, czy obniżenia narządu rodnego. Nie są one bezpośrednim skutkiem samej menopauzy, lecz wynikają głównie z ustania produkcji estrogenów — hormonów, które do tej pory wspierały dobrą kondycję tkanek. Warto mieć to na uwadze, ponieważ znacznie łatwiej jest zapobiegać zmianom niż je później leczyć.

Autor: Monika Grzegorzewicz - fizjoterapeutka uroginekologiczna