Autor: Philips
12/20/2022
2-5 minut czytania

Połóg, to czas, w którym kobiece ciało wraca do stanu fizjologicznego sprzed ciąży. Przyjmuje się, że trwa 6-8 tygodni. Jest to okres gojenia się ran porodowych, ale i zmian spowodowanych laktacją. Można go podzielić na okres wczesny i późny.
Pierwsze dwa tygodnie po porodzie są kluczowe w kwestii regeneracji. Należy się wtedy skupić na sobie i dziecku, korzystając z pomocy bliskich w domowych obowiązkach. Profilaktyka połogowa w tym okresie nie różni się znacząco w zależności od rodzaju porodu. Jeszcze w szpitalu warto rozpocząć delikatne ćwiczenia, aby poczuć się lepiej.
Wskazówki i ćwiczenia na pierwsze doby po porodzie:
- zacznij od ćwiczeń przeciwzakrzepowych, leżąc w łóżku wykonuj naprzemienne ruchy stopami zgięcia i wyprostu, krążeń, zaciskania palców. Wspomoże to przepływy płynów w obrębie dolnej części ciała i zmniejszy obrzęki;
- staraj się oddychać do przepony, połóż dłonie na dolno-bocznych częściach żeber, nabierz wdech nosem i poczuj jak dolna część klatki rozpręża w każdej płaszczyźnie. Wdech wykonaj swobodnie. Pracując przeponą nie tylko wspomagasz drenaż płynów, zmniejszając stan zapalny w obrębie miednicy mniejszej, ale także wpływasz na swobodny ruch mięśni dna miednicy,
- wstawaj bokiem, podpierając się na rękach, unikając obciążenia mięśni brzucha i dnamiednicy, kładź się również przez bok,
- oddając mocz, usiądź wygodnie, nie przyj, nie wyciskaj moczu na siłę, nie chodź dotoalety na zapas, nie zaciskaj mięśni dna miednicy w trakcie oddawania moczu,
- podczas oddawania stolca przyjmij pozycję kuczną, używając stołeczka pod stopy. W ten sposób rozluźnisz mięśnie dna miednicy i zapobiegniesz hemoroidom oraz obniżeniu narządów miednicy;
- jeśli cierpisz na zaparcia po porodzie, boisz się bólu podczas oddania pierwszego stolca, użyj czopków glicerynowych;
- jak najczęściej wietrz krocze po porodzie, szczególnie w ciągu pierwszych 7 dni odporodu;
- nie używaj uciskającej bielizny, czy gorsetów. Pozwól na swobodną cyrkulację płynów między miednicą, a klatką. Nosząc pasy poporodowe możesz przyczynić się do obniżenia narządów miednicy mniejszej, w tym czasie sprawdzą się bawełniane majtki z siateczki;
- karm (jeśli masz możliwość) w pozycjach odciążających dno miednicy, czyli w pozycji naturalnej odchylonej lub bokiem;
- kładź się na brzuchu, aby poprawić inwolucję macicy, a także usprawnić perystaltykę jelit (pozycję przyjmij na kilka minut dziennie, używaj poduszki pod brzuch, pamiętaj, że nie powinnaś odczuwać przy tym bólu);
- nie używaj dmuchanego kółka do siedzenia po porodzie. W ten sposób można rozciągnąć już osłabione porodem tkanki krocza.
W późniejszym okresie połogu, należy kontynuować część wypracowanych nawyków oraz rozpocząć aktywizację mięśni głębokich tułowia, które wspomagają pracę ciała podczas codziennych obowiązków związanych z macierzyństwem. Przede wszystkim pracę należy rozpocząć od korekcji postawy.

Warto wykonać następujące ćwiczenie świadomościowe:
- stań na szerokość bioder, rozluźnij kolana,
- spróbuj ciężar ciała ustalić pomiędzy palcami stopy a piętą, tak by środek uda rzutował na kostkę boczną
- pobujaj miednicą przód-tył, tak by ustawić ją w pozycji neutralnej, guzy kulszowe powinny być ściągnięte w dół,
- wyciągnij czubek głowy, wsuń lekko brodę,
- następnie ściągnij dolne żebra w dół i lekko do siebie.
Co czujesz w tej pozycji? Nie jest to pozycja komfortowa, wynika to z faktu, że ciało po porodzie ma zaburzony środek ciężkości i osłabione mięśnie tułowia, co w tej pozycji jest odczuwalne. Utrzymanie postawy w powyższy sposób jest idealnym treningiem na początek pracy nad poprawą sylwetki, gdyż stymuluje odpowiednie środki korowe, przypominając ciału dawne ustawienie.
Następnym krokiem w pracy w połogu jest wdrożenie ćwiczeń bezpośrednio aktywujących mięśnie dna miednicy i brzucha. Odbywa się to przede wszystkim przez wprowadzenie prawidłowego ustawienia poszczególnych jam ciała, w celu lepszej percepcji oraz skorygowania wzorca oddechowego. Ćwiczenia wykonuje się w pozycjach niskich, takich jak leżenie tyłem, bokiem, na brzuchu, klęk podparty.
W tym czasie należy podjąć działania związane z mobilizacją blizn. Zarówno blizna po episiotomii, jak i cięciu cesarskim wymaga rehabilitacji, dlatego po okresie gojenia (6 tygodniach), powinno rozpocząć się terapię blizn.
To co powinno skłonić kobiety do wcześniejszej wizyty u ginekologa to:
- nagłe zatrzymanie odchodów połogowych,
- zbyt intensywne odchody połogowe, trwające do końca połogu,
- podejrzenie infekcji intymnej,
- niecharakterystyczne bóle, np. ostry ból w klatce piersiowej, niemożność wzięcia oddechu
- niesymetryczny obrzęk kończyn dolnych,
- gorączka.
Warto skorzystać z wcześniejszej pomocy fizjoterapeuty, jeśli pojawi się:
- uczucie ciała obcego w pochwie, nacisku, widoczne uwypuklenie z pochwy,
- nietrzymanie moczu, stolca, gazów,
- stożek w linii środkowej brzucha np. podczas odchylania się tył, ból w obrębie kresy białej,
- ból w obrębie kręgosłupa, miednicy,
Tuż po zakończeniu połogu, warto wybrać się na wizytę u fizjoterapeuty w celu dokładnego zbadania struktur dna miednicy i brzucha. W przypadku pojawienia niepokojących objawów (wyżej wymienionych), wizyta powinna odbyć się możliwie szybko.